Schyłek lata. Pola już w jesiennych, ciemniejszych barwach. Czasami między nimi pojawią się pochylone wierzby, a na miedzach krzaki z owocami tarniny, głogu. Przy drogach czerwienią się jarzębiny. Ten monotonny krajobraz ożywiają kolorowe łąki z szeleszczącymi trawami czesanymi przez lekkie podmuchy wiatru, z muzyką świerszczy, opasłych trzmieli. To znów w Czytaj dalej…
Czasami – choć brzmi to dziwnie jak na tę porę roku – temperatura spada poniżej zera. Budzi się mróz…. Rankami oszroni świat. Czasami większy – zetnie strugi wodne, kałuże, stawy i jeziora. Pomarszczy je w różne kształty, które nam widzom nasuną różnorakie skojarzenia ze światem rzeczywistym Świt odbije się w Czytaj dalej…
Dawno; dawno temu, w miejscu gdzie dziś rozciąga się jezioro Wytyckie, miało znajdować się miasteczko Witulin. Drogi do niego prowadziły nierówne, pełne dziur i kolein. Jedną z tych dróg szła kiedyś dziewczyna z praniem do źródła. Potknęła się o kamień, skaleczyła bosą nogę i siarczyście zaklęła mówiąc: „bodaj się zapadło Czytaj dalej…
Dni coraz krótsze, a temperatury spadają. To czas, gdy częściej siadamy przed telewizorem, czasem owinięci w koce i wspominamy upalne lato, wakacje, podróże, planujemy następny rok. Lecz ta pora roku jest bardzo piękna. Światło stało się bardziej miękkie, zachody bardziej kolorowe, a złote godziny o świcie są później. W przyrodzie Czytaj dalej…
Zachód był początkowo delikatnie złoty, potem pojawiły różne odcienie różu, następnie fiolety, by za chwilę, gdy tylko las pochłonął tarczę słońca, stać się błękitny, granatowy. Nad lasem pojawił się bohater tej nocy – pełny, lśniący, rzucił srebrną poświatę, zaiskrzył na tafli jeziora, a potem powoli w swej wędrówce tracił swój Czytaj dalej…