Niewielkie kopulaste wzniesienia spowite, to w czerwone welony maków, to zielone pasy pszenicy, to znów w żółte rzepaki. Przy polnych drogach błękitnieją chabry. Na rozległych dolinach złocą się trawy, gdzieś w dali rysuje się smużka granatowo-zielonego lasu. Wzdłuż dróg ciągną się liczne wioski, bogate, murowane, ale i uroczą chatkę z Czytaj dalej…
Niedzielny ranek jest pogodny. Tuż po śniadaniu ruszamy w drogę. Celem jest klasztor Valamo. Kierujemy się na południe. Znów piękna droga wijąca się przez sosnowy las. Mijamy miejscowości o dziwnych nazwach – Ulla, Myhkylä, a właściwie znaki wskazujące, że tu w tym lesie, w pobliżu…. Przed kolejną mile brzmiącą nazwą Czytaj dalej…
10 sierpnia 2013 Wracamy ze wzgórz Koli w deszczu, ale z każdym kilometrem jest go coraz mniej. Piękna droga wije się przez lasy, w dali pobłyskują tafle jeziorek. Za miejscowością Ryynäskyla droga prowadzi groblą na jeziorze Savijärvi. Jest pochmurnie, ale nie pada. Zatrzymujemy się na parkingu. Dostęp do jeziora Czytaj dalej…
Za oknem dzisiaj smutno, szaro, siąpi deszczyk. Podobną pogodą przywitał nas Park Narodowy Koli w Finlandii. Było bardzo mokro, a mgła skutecznie zasłoniła to „co stanowi ucieleśnienie idealnego krajobrazu fińskiej krainy jezior” (Finlandia – praktyczny przewodnik Pascal 2003) Ze szczytu Ukko-Koli (354m n.p.m. – najwyższe wzniesienie południowej Finlandii)) widać było tylko Czytaj dalej…
Sierpniowy dzień, niebo nieco zachmurzone, ale nie pada, jest bardzo ciepło jak na Finlandię. Jedziemy drogą nr 20 w kierunku miasteczka Kiiminki. Wokół pięknej drogi, tak jak w całej Finlandii, równie piękne sosnowe lasy Po 20 km jesteśmy w Kiiminkach i zjeżdżamy na drogę 848. Jeszcze parę kilometrów i ukazuje się Czytaj dalej…