Jeszcze miesiąc temu wędrowałem wzdłuż ścian wielkich kamieniołomów Józefki, Wiśniówki. To był przełom lutego i marca, gdy jeszcze nie wierzyliśmy, że wirus dotrze do nas, bo jest tak daleko… Jeszcze były plany, że za pół roku kolejna wystawa, że wiosną będą kolejne wędrówki po Górach Świętokrzyskich… Rankami w tamte dni zachwycałem się Czytaj dalej…
W zachodniej części Pasma Masłowskiego, około 8 km na północny-wschód od centrum Kielc, znajduje się jeden z największych kamieniołomów w Górach Świętokrzyskich – Wielka Wiśniówka. Kilka razy miałem możliwość wejścia do tego wielkiego wyrobiska. Niesamowity to obraz. Wokół strome ściany, wielobarwne, spękane, pocięte poziomami płaszczyznami eksploatacji a wysoko, prawie pod niebem, drzewa. Takie małe Czytaj dalej…
Jakże to wspaniały artysta!. Nie używa pigmentów, płótna, dłuta… Ma tylko wodę, światło i mróz, ale jakie dzieła tworzy…Cudowne! Jest zima i szukam galerii tego artysty. W tym roku tych wystaw jest mniej, bo i temperatury na plusie, i wody mniej, ale przecież wystarczy wstać rankiem i zajrzeć nawet w pobliską kałużę, by podziwiać dzieła Czytaj dalej…
Zima taka szara, mroczna. Niebo najczęściej zasłane ciemnymi chmurami, które niosą deszcze. Tylko czasami rozchodzą się i wtedy widać błękit nieba, a promienie światła ożywiają ten senny, smutny, jesienny krajobraz. To już luty, a obraz zimy jest tylko wspomnieniem z lat dawnych… W taki zimowy dzień jadę do Kielc. Widzę wokół szare jesienne krajobrazy, Czytaj dalej…
„Ładny pogodny dzień styczniowy. Mróz szczypie w policzki, śnieg skrzypi pod nogami, a słońce świeci pogodnie, migoce tysiącami iskierek na śniegu i zalewa go oślepiającym blaskiem. Staw błyszczy również i iskrzy się tak samo, jak sąsiednie pola, łąki i drzewa”. Jakże chciałoby się taką zimę, taki styczeń. Niestety – nie ma szczypiącego mrozu, nie skrzypi Czytaj dalej…