Jeśli ranek, to Polesie – te osławione, wstające nad bagnami opary, dzikie knieje, komary. Ten ranny śpiew ptaków – hmm – „dusza śni pustką rozmarzona”. A po południu, gdy Słońce w swojej wędrówce zbliża się do końca dnia? Są takie miejsca, do których tak Czytaj dalej…
Oj, wstawały, wstawały. Jeszcze mroczny ranek, jeszcze granatowe niebo…gwiazdy. Śpiewem witają szpaki z pobliskiego drzewa. Po drodze, na przecież nie tak odległe Polesie, nad doliną Bystrzycy unoszą się białe tumany mgły. Jej kłęby otulają również most na Wieprzu. Tuż za małą wioską Nadrybie kiedyś były Czytaj dalej…
„V rose trâva téžko vstâvâ, je jak mokrâ poduška” Oj były wczesne te ranki, bo na granatowym niebie błyszczały jeszcze gwiazdy, a jakie piękne złote zachody, tylko ten wiatr….czyli południowe Morawy- Morawska Toskania Zachwycałem się nieraz zdjęciami malowniczych morawskich pól. Ta kolorystyka, te wzory, linie. Czytaj dalej…
Piękny wiosenny dzień. Wspaniałe błękitne niebo. Wielkie pryzmy śniegu przy drodze w kierunku Batorza świadczą, że drogowcy mieli dużo pracy. Ostatnie tchnienie zimy było bardzo śnieżne. A na roztoczańskich polach? – Za poetą chce się powiedzieć: „Śniegu srebrzyste płaty drzemią zaledwie gdzieś Czytaj dalej…
Cztery dni temu wróciłem z Roztocza – tego dalszego – z okolic Tomaszowa Lubelskiego, Suśca…. Prognozy pogody były obiecujące – rzeczywiście była tam zima. Tuż za Zamościem coraz więcej śniegu, a droga coraz bardziej śliska, na poboczach pryzmy śniegu. Zima, Czytaj dalej…