Jak to wesoło – przebudzić się i wyjść o świcie… w mgłę. Otacza mnie przejmujące zimno jesiennego poranka i szara, gęsta mgła, przez którą próbuje się przebić światło poranka. Ślicznego poranka???. Na parkingu samochód pokryty szronem. Na szybach piękne, lodowe kwiaty i to zimno… I wreszcie, po krótkiej podróży przez opary mgły, wchodzę w las porastający zbocza Czytaj dalej…
Liście z drzew poczynają opadać, szeleszczą pod nogami, po gałęziach skacze zimny, zgryźliwie gwiżdżący, wiecznie przesiąkły wilgocią – wiatr…(S. Żeromski) Czy to już jesień? Powietrze stało się rześkie, żywe kolory zabarwiają nieśmiało liście, a niebo wydaje się w jakiś sposób bardziej błękitne. Pod stopami już skrzypią złote liście, coraz częściej unoszą się warstwy Czytaj dalej…
Wokół mnie wysokie ściany wielkiego wyrobiska. Tam na szczycie tych ścian zadawałoby się miniatury drzewek. A przecież byłem wśród nich i nie były to sadzonki. Stojąc tu taki mały w tej wielkiej przestrzeni wyrobiska słyszałem parafrazę słów wygłoszoną kiedyś przez Napoleona – „Człowieku! Pamiętaj, że setki milionów lat patrzy na ciebie Czytaj dalej…
Kielce! Tyle … tak to znów te „moje góry”, moje miejsca, ale przecież wracanie do znanych lokalizacji w kółko to jedno z wielkich wyzwań dla każdego fotografa krajobrazu lub natury. Jest to także jeden z najlepszych sposobów na rozwijanie swoich umiejętności i szukanie nieznanego w miejscach tak wydawałoby się znanych. I w ten sposób znalazłem nowe miejsce Czytaj dalej…
Kilkanaście kilometrów na południowy zachód od Chęcin leżą Wzgórza Sobkowsko – Korytnickie. Te niewielkie wzniesienia stanowią zakończenie Gór Świętokrzyskich. Zbudowane są z wapieni jurajskich. Miejscowa ludność od wieków trudniła się wydobywaniem surowca wykorzystywanego do budowy domostw, kościołów. Potem na Górze Galicowej – najwyższym wzniesieniu Gór Sobkowskich – założono potężny kamieniołom, który Czytaj dalej…