Tak szybko minął czerwiec. Wyjątkowo kapryśny – to ciepły, to znów niosący silne burze i potężne wiatry, które jeszcze do dzisiaj niosą zimne strugi powietrza. Za oknami już króluje lato. W lasach zamilkły ptasie trele, na łąkach dostojnie kroczą bociany, a na polach dominuje zieleń w różnych odcieniach, czasami przerywana pasami żółto dojrzewających Czytaj dalej…
Kiedy wreszcie skończyło padać i ranek wczesnym świtem nie przyniósł mgieł nad Wierną wspinałem się na, przecież tak nieodległą, Miedziankę po mokrej i śliskiej ścieżce. Czego szukałem tego pochmurnego dnia – może abstrakcji na mokrych blokach skalnych, pięknych porostów, mchów, a może dalekich panoram „moich” gór osnutych białymi tumanami wznoszących się chmur. Miedzianka Czytaj dalej…
Mamy niecodzienną pogodę w maju. Zamiast ciepła – chłód, a noce niosą ze sobą przymrozki. Tak niskich temperatur nie doświadczaliśmy w maju od ponad 30 lat. Ale wiosna w pełni, kwiaty kwitną, świeża zieleń lśni na polach, zdobi lasy. Wśród konarów uwija się ptactwo, a wieczorami miłosne trele wyśpiewuje słowik. Rzepaki już przekwitają. Tylko te Czytaj dalej…
Rzeka Wierna, kiedyś nazywana Łososiną, Łośną, Łasociną czy Łosośną, stanowi lewy dopływ Białej Nidy i jest typową rzeką wyżynną o długości około 38 km i niewielkim spadku. Obecną nazwę zawdzięcza Stefanowi Żeromskiemu, który, jako uczeń gimnazjum, często przebywał w Rudzie Zajączkowskiej u swojej ciotki. To tu usłyszał historię o rannym powstańcu, którą uwiecznił na kartach swej Czytaj dalej…
Gdy mijam Wisłę w Annopolu, wypatruję na horyzoncie niewielkich wzniesień, które z każdym kilometrem rosną i rosną. I wkrótce wyłaniają się „wyniosłe góry – Łysica, Łysieć, Bukowa… jak pisał Stefan Żeromski. Gdzieś z boku pozostają Kielce i zaraz daleko jeszcze na południu rysują się na horyzoncie wieże zamku królewskiego w Chęcinach. Stąd już niedaleko do Góry Skarbów Czytaj dalej…