Co roku wiosną jesteśmy świadkami pięknego zjawiska – kwitnienia drzew owocowych. Zazwyczaj dzieje się to sekwencyjnie, jedne więdną, inne rozkwitają. Pierwsze zdobią sady śliwy i wiśnie. Ich kwiaty są tak białe niczym suknia panny młodej. Później kwiaty pojawiają się na gruszach. Aż wreszcie przychodzi ten czas: W naszym sadzie zakwitły jabłonie. Czytaj dalej…
Blade dnie wlekły się przez puste, ogłuchłe pola i przymierały w lasach coraz cichsze, coraz bladsze… A co świtanie — dzień wstawał leniwiej…(St. Reymont Chłopi). I w końcu nie trafiłem na tę piękną jesień w świętokrzyskich lasach. Na te mieniące się kolorami graby, buki, dęby, na osnute porannymi, złotymi smugami mgły pola rozciągające się u Czytaj dalej…
Rok temu żar budzącego się dnia wypłoszył mnie z obserwacji struktur skalnych w wielkim kamieniołomie i szukając cienia trafiłem do pobliskiego lasu. Między sosnami, na małe wzniesienie, pięła się leśna ścieżka. Jej początek znaczyła kępa fioletowych wrzosów. Idąc dalej to już była prawdziwa bajka, bez mała jak we fraszce Jana Sztaudyngera Sielanka „był las, Czytaj dalej…
Słoneczny krąg w swej codziennej wędrówce wspiął się wyżej i zajrzał w głąb, jeszcze do tej pory zacienianego, kamieniołomu. Przez chwilę świecącą tarczę przysłaniały sunące wolno obłoki i jasne pasma światła ślizgały się po ścianach wyrobiska niczym reflektory śledzące gwiazdę na scenie. Lecz to były chwile i zaraz piękne obrazy zalało światło budzącego się Czytaj dalej…
Był zachwyt obrazami rysowanymi światłem na błocie, ale przecież nie wszedłem do tego wyrobiska by fotografować błotne struktury. Tak, ale jak pominąć piękno? Zauważyliście, że uwielbiać fotografować skały, że dostrzegam w nich piękno, którego inni może nie dostrzegają widząc w nich jedynie szary głaz. Powtórzę jeszcze raz słowa Eliota Portera cytowane w poprzednim Czytaj dalej…