Jak to wesoło – przebudzić się i wyjść o świcie… w mgłę. Otacza mnie przejmujące zimno jesiennego poranka i szara, gęsta mgła, przez którą próbuje się przebić światło poranka. Ślicznego poranka???. Na parkingu samochód pokryty szronem. Na szybach piękne, lodowe kwiaty i to zimno… I wreszcie, po krótkiej podróży przez opary mgły, wchodzę w las porastający zbocza Czytaj dalej…
Liście z drzew poczynają opadać, szeleszczą pod nogami, po gałęziach skacze zimny, zgryźliwie gwiżdżący, wiecznie przesiąkły wilgocią – wiatr…(S. Żeromski) Czy to już jesień? Powietrze stało się rześkie, żywe kolory zabarwiają nieśmiało liście, a niebo wydaje się w jakiś sposób bardziej błękitne. Pod stopami już skrzypią złote liście, coraz częściej unoszą się warstwy Czytaj dalej…
Wsiadając o świcie do samochodu widziałem oczami wyobraźni tumany mgły sunące nad Szmaragdową Doliną, rozjaśniane różową poświatą budzącego się dnia. Z tych sunących obłoków wyłaniały się barwne ściany starych wyrobisk, tak bardzo jeszcze nierealne… Mijane pola podsycały ten mój sen – mgły spowijały pola, snuły się nad Barczą, Łysicą… Na źdźbłach trawy Czytaj dalej…
Kielce! Tyle … tak to znów te „moje góry”, moje miejsca, ale przecież wracanie do znanych lokalizacji w kółko to jedno z wielkich wyzwań dla każdego fotografa krajobrazu lub natury. Jest to także jeden z najlepszych sposobów na rozwijanie swoich umiejętności i szukanie nieznanego w miejscach tak wydawałoby się znanych. I w ten sposób znalazłem nowe miejsce Czytaj dalej…
Kilkanaście kilometrów na południowy zachód od Chęcin leżą Wzgórza Sobkowsko – Korytnickie. Te niewielkie wzniesienia stanowią zakończenie Gór Świętokrzyskich. Zbudowane są z wapieni jurajskich. Miejscowa ludność od wieków trudniła się wydobywaniem surowca wykorzystywanego do budowy domostw, kościołów. Potem na Górze Galicowej – najwyższym wzniesieniu Gór Sobkowskich – założono potężny kamieniołom, który Czytaj dalej…