Godziny dzieliły mnie od otwarcia wystawy. Piękny ranek mijającego już lata. Za oknem kusi las. Buki, jodły i czasem, wśród tej już przygaszonej zieleni, zagubiona brzózka z już żółtą koroną listków. Pod nogami miękki dywan zeszłorocznych, rdzawych liści. I cisza przerywana tylko skrzypieniem wielkich pni pod naporem podmuchów wiatru. Czasem z drzewa Czytaj dalej…
Bajeczne są krajobrazy Roztocza z zakątkami, zdałoby się jeszcze, dzikiej przyrody, lasów, wąwozów, którymi mkną roztoczańskie potoki i rzeczki. Skaczą radośnie z jednego progu skalnego na drugi, pienią się wzburzone przez chwilę jakby odpoczywały i znów wpadają na skalną przeszkodę, i spadają z szumem. A ile magicznych, abstrakcyjnych wzorów tworzą w tej swojej od wieków wędrówce. Nic Czytaj dalej…
Dawno, dawno temu, bo jeszcze jako uczeń kieleckiego Geologa, trafiłem pierwszy raz do tego kamieniołomu w ramach ćwiczeń, a może wycieczki. Później po latach, już jako starszy pan, trafiłem tu ponownie tym razem z aparatem fotograficznym. Słuchałem z zachwytem opowieści Kierownika Zakładu Górniczego o cudach, które kryje ten kamieniołom. Och, jak pięknie opowiadał Czytaj dalej…
Pukam do drzwi kamienia. -To ja wpuść mnie. Słyszałem, że są w tobie wielkie puste sale, Nie oglądane, piękne nadaremnie… (W. Szymborska) Od lat staram się otworzyć drzwi kamienia, o których tak uroczo pisze poetka, i odkryć piękno w układzie minerałów, strukturze czy barwie skały. Kiedyś wędrowałem wśród tych skał z młotkiem, kwasem solnym, notatnikiem, Czytaj dalej…
„Wybierz temat i pracuj nad nim do wyczerpania… Musi to być coś, co naprawdę kochasz lub wyjątkowo nienawidzisz.“ Dorothea Lange. Znowu wracam do słów amerykańskiej fotografki, znanej przede wszystkim ze zdjęć dokumentujących sytuację amerykańskiego społeczeństwa w latach 30. XX wieku. Już cytowałem te słowa klika lata temu w swoim poście Dlaczego kamień. Lata Czytaj dalej…