Jechałem wczoraj przez lasy góreckie. Co za przecudowne krajobrazy! Te gąszcze niemal dziewicze, buki i dęby…(Dzienniki S. Żeromski) Idę wśród maszyn, które kruszą, przesiewają, ładują do czekających ciężarówek kamień. Wokół unosi się kurz, a pod nogami chrzęści kamienny żwir. Jeszcze kilka metrów i przede mną szeroka pochylnia schodząca w dół wielkiego wyrobiska. Z tyłu za Czytaj dalej…
Bajeczne są krajobrazy Roztocza z zakątkami, zdałoby się jeszcze, dzikiej przyrody, lasów, wąwozów, którymi mkną roztoczańskie potoki i rzeczki. Skaczą radośnie z jednego progu skalnego na drugi, pienią się wzburzone przez chwilę jakby odpoczywały i znów wpadają na skalną przeszkodę, i spadają z szumem. A ile magicznych, abstrakcyjnych wzorów tworzą w tej swojej od wieków wędrówce. Nic Czytaj dalej…
Dawno, dawno temu, bo jeszcze jako uczeń kieleckiego Geologa, trafiłem pierwszy raz do tego kamieniołomu w ramach ćwiczeń, a może wycieczki. Później po latach, już jako starszy pan, trafiłem tu ponownie tym razem z aparatem fotograficznym. Słuchałem z zachwytem opowieści Kierownika Zakładu Górniczego o cudach, które kryje ten kamieniołom. Och, jak pięknie opowiadał Czytaj dalej…
Pukam do drzwi kamienia. -To ja wpuść mnie. Słyszałem, że są w tobie wielkie puste sale, Nie oglądane, piękne nadaremnie… (W. Szymborska) Od lat staram się otworzyć drzwi kamienia, o których tak uroczo pisze poetka, i odkryć piękno w układzie minerałów, strukturze czy barwie skały. Kiedyś wędrowałem wśród tych skał z młotkiem, kwasem solnym, notatnikiem, Czytaj dalej…
Za oknem drzewa uginają się pod wpływem porywistego wiatru. Z każdym zimnym podmuchem z północy sypią się czerwono-złote liście, opadają na trawniki, chodniki, tworzą przez chwilę barwne, szeleszczące dywany. Przez chwilę, bo kolejny podmuch niesie z sobą szare chmury, z których przez godziny siąpi zimny deszcz. I nie szeleszczą już liście, jest smutno, szaro. Nawet Czytaj dalej…