Jechałem wczoraj przez lasy góreckie. Co za przecudowne krajobrazy! Te gąszcze niemal dziewicze, buki i dęby…(Dzienniki S. Żeromski) Idę wśród maszyn, które kruszą, przesiewają, ładują do czekających ciężarówek kamień. Wokół unosi się kurz, a pod nogami chrzęści kamienny żwir. Jeszcze kilka metrów i przede mną szeroka pochylnia schodząca w dół wielkiego wyrobiska. Z tyłu za Czytaj dalej…
Bajeczne są krajobrazy Roztocza z zakątkami, zdałoby się jeszcze, dzikiej przyrody, lasów, wąwozów, którymi mkną roztoczańskie potoki i rzeczki. Skaczą radośnie z jednego progu skalnego na drugi, pienią się wzburzone przez chwilę jakby odpoczywały i znów wpadają na skalną przeszkodę, i spadają z szumem. A ile magicznych, abstrakcyjnych wzorów tworzą w tej swojej od wieków wędrówce. Nic Czytaj dalej…
Kiedy miesiąc temu byłem w Kielcach, znajomi zaproponowali krótki spacer na Grabinę. To niewielkie wzniesienia położone na zachód od Karczówki – miejsca tak wyjątkowego i mi bliskiego. To był początek wiosny. Przyroda budziła się do życia, brzózki zaczynały się zielenić, na wierzbach kołysały się „baźki”, a my wędrowaliśmy ścieżką, nad którą zwieszały się Czytaj dalej…
Mgły wspięły się wysoko, zawlekły szuwary i nad szczytem olszyn murem nieruchomym stoją. Znać w nich drzewa jak plamy nieokreślonej barwy, dziwacznie wielkich kształtów… (St. Żeromski, Zmierzch). Sprawdziły się prognozy i ostrzeżenia. Mgły, gęste mgły otuliły świat. Przez okno przyglądam się budzącemu dniu otulonemu w gęste tumany szarej mgły, to znów magicznie rozświetlonej Czytaj dalej…
Za oknem drzewa uginają się pod wpływem porywistego wiatru. Z każdym zimnym podmuchem z północy sypią się czerwono-złote liście, opadają na trawniki, chodniki, tworzą przez chwilę barwne, szeleszczące dywany. Przez chwilę, bo kolejny podmuch niesie z sobą szare chmury, z których przez godziny siąpi zimny deszcz. I nie szeleszczą już liście, jest smutno, szaro. Nawet Czytaj dalej…