Jechałem wczoraj przez lasy góreckie. Co za przecudowne krajobrazy! Te gąszcze niemal dziewicze, buki i dęby…(Dzienniki S. Żeromski) Idę wśród maszyn, które kruszą, przesiewają, ładują do czekających ciężarówek kamień. Wokół unosi się kurz, a pod nogami chrzęści kamienny żwir. Jeszcze kilka metrów i przede mną szeroka pochylnia schodząca w dół wielkiego wyrobiska. Z tyłu za Czytaj dalej…
Bajeczne są krajobrazy Roztocza z zakątkami, zdałoby się jeszcze, dzikiej przyrody, lasów, wąwozów, którymi mkną roztoczańskie potoki i rzeczki. Skaczą radośnie z jednego progu skalnego na drugi, pienią się wzburzone przez chwilę jakby odpoczywały i znów wpadają na skalną przeszkodę, i spadają z szumem. A ile magicznych, abstrakcyjnych wzorów tworzą w tej swojej od wieków wędrówce. Nic Czytaj dalej…
Ja nie wiem, czy człek jest na świecie, co by tak lubił szum wody, jak ja go lubię… (J. Kasprowicz} Roztocze… były lata, że tak często wracałem do tej krainy. Zachwycałem się mozaiką falistych pół rozdzielanych wysokimi miedzami, na których i grusza samotna stała, a i tarnina spodnie zaczepiała… Zaglądałem tam tak często… Czytaj dalej…
Co roku wiosną jesteśmy świadkami pięknego zjawiska – kwitnienia drzew owocowych. Zazwyczaj dzieje się to sekwencyjnie, jedne więdną, inne rozkwitają. Pierwsze zdobią sady śliwy i wiśnie. Ich kwiaty są tak białe niczym suknia panny młodej. Później kwiaty pojawiają się na gruszach. Aż wreszcie przychodzi ten czas: W naszym sadzie zakwitły jabłonie. Czytaj dalej…
Kiedy miesiąc temu byłem w Kielcach, znajomi zaproponowali krótki spacer na Grabinę. To niewielkie wzniesienia położone na zachód od Karczówki – miejsca tak wyjątkowego i mi bliskiego. To był początek wiosny. Przyroda budziła się do życia, brzózki zaczynały się zielenić, na wierzbach kołysały się „baźki”, a my wędrowaliśmy ścieżką, nad którą zwieszały się Czytaj dalej…